Ο διεθνής διαγωνισμός “Designing in Teheran” σχετικός με την κατασκευή δύο κτιρίων(κτίριο Α και κτίριο Β) στην Τεχεράνη για την δημιουργία χώρων πώλησης ρούχων της United Colors of Benetton. Η επιτροπή του διαγωνισμού, αφού αρχικά επέλεξε τους τρείς φιναλίστ για κάθε κτίριο κατέληξε στον τελικό νικητή για κάθε κτίριο ξεχωριστά.

Η πρόταση που επικράτησε για την κατασκευή του κτιρίου Α, ήταν αυτή της ομάδας του Grzegorz Witold Woronowicz, με την επιδίωξη να δημιουργηθεί μια νέα εμπειρία αγορών για τους τελικούς χρήστες του κτιρίου, συμφιλιώνοντας την τοπική παράδοση με την μοντέρνα λειτουργία.

Το κτίριο, τοποθετημένο στη συμβολή της οδού Salmak με την λεωφόροι Vali Asr στην πλατεία Tajrish, περιλαμβάνει 12 επίπεδα – τα 4 υπόγεια.

Το πλαίσιο του διαγωνισμου, περιελάμβανε συγκεκριμένο προγραμματισμό για κάθε όροφο ξεχωριστά. Έτσι τα 4 υπόγεια, έπρεπε να περιλαμβάνουν χώρο στάθμευσης και αποθηκευτικούς χώρους, το ισόγειο(1200τ.μ.) και ο πρώτος όροφος(1200τ.μ.) να χωριστούν σε 3 εμπορικά τμήματα. Οι δεύτερος(900τ.μ.), τρίτος(900τ.μ.), τέταρτος(900τ.μ.), πέμπτος(675τ.μ.) και έκτος(675τ.μ.) όροφοι για χώροι γραφείων, ενώ τέλος ο έβδομος όροφος(675τ.μ.) θα περιλαμβάνει διαμερίσματα.

Περιγραφή του έργου από τον αρχιτέκτονα Grzegorz Witold Woronowicz:

Λιανική πώληση και χώροι δημόσιας χρήσης. Αστική / κοινωνική επίδραση του σχεδιασμού.

Ο κύριος στόχος κατά την πορεία του σχεδιασμού του κτιρίου, ήταν η δημιουργία ενός δημόσιου χώρου, πρωτοποριακού με δημιουργικούς χώρους λιανικής πώλησης. Το πέρασμα στο ισόγειο, είναι πάντα ανοικτό, λειτουργόντας σαν ένας μικρός «εσωτερικός» δρόμος. Υπάρχουν δύο χώροι πρασίνου που τον κλείνουν και από τις δύο πλευρές, δημιουργώντας μια όαση μέσα στην πολύβουη οδό Vali Asr. Το κοινώνικό πρόβλημα ενός μοντέρνου εμπορικού κέντρου, είναι οτι όλοι οι χρήστες του είναι ανώνυμοι, ξένοι που ποτέ δεν μιλάνε μεταξύ τους. Πόσο θορυβώδεις και γεμάτες ζωή ήταν οι παλιές αγορές, και πόσο ήσυχα και μουντά είναι συνήθως τα σύγχρονα εμπορικά κέντρα; Η φιλοδοξία αυτου του έργου είναι να ανατρέψει αυτό το χαρακτηριστικό. Η κεντρική ιδέα, όπως αναφέρθηκε, δεν είναι τίποτα νέο. Ομώς ο τρόπος λειτουργίας είναι. Ο πελάτης ωθείται στο να σκεφτεί τους υπόλοιπους χρήστες του χώρου. Υπάρχει μια ένας οδηγός στερεωμένος στην οροφή από όπου κρέμονται τα ρούχα. Εάν θές να δείς κάποια κομμάτια, θα πρέπει να μετακινήσεις κάποια άλλα. Αυτό μπορεί να ενοχλεί κάποιον άλλο και για να το αποφύγεις, θα πρέπει να διαπραγματευτείς με άλλους πελάτες πού ενδιαφέρονται για την ίδια κατηγορία προιόντων, για το πώς θα συνυπάρξετε αρμονικά.

Αρχιτεκτονική/Φόρμα.

Η φόρμα του κτιρίου ακολουθεί δύο άξονες : α) αναφορά στη “ziggurat”, η οποία είναι μια από τις πρωταρχικές φόρμες της περιοχής, β) λειτουργικές προυποθέσεις του προγράμματος συντελεστών όπως ο κοινωνικός στόχος του εμπορικού κέντρου, και η αντιστοιχία του με το ιστορικό υπόβαθρο της περιοχής.

Αρχιτεκτονική/Λεπτομέριες.

Η πρόσοψη είναι καλυμμένη με ενχάρακτα φύλα αλουμινίου, τα οποία προστατεύουν το εσωτερικό από υπερθέρμανση και παράλληλα δημιουργούν σε αυτό ένα διακοσμητικό σύμπλεγμα σκιών. Το μοτίβο που δημιουργούν οι χαράξεις, αποτελλεί αναφορά στην Περσική διακόσμηση. Στους ορόφους γραφείων και διαμερισμάτων, τα πατζούρια είναι κατασκευασμένα από τα ίδια φύλα αλουμινίου, ώστε η πρόσοψη, να παραμένει ομογενής σε όλη τη φόρμα της.

Κυκλοφορία για διάφορες χρήσεις μέσα στο κτίριο.

Ο πυρήνας στο κέντρο του κτιρίου, είναι υπεύθυνος για την κατακόρυφη πορεία. Εκεί, υπάρχουν 4 ομάδες ανελκυστήρων που καλύπτουν τις ανάγκες του κτιρίου για διαφορετικούς χρήστες, καθώς και ένα κοινό κλιμακοστάσιο εκκένωσης εκτάκτου ανάγκης. Ο ανελκυστήρας 1, τοποθετημένος μεταξύ ισογείου και 1ου επιπέδου για δημόσια χρήση. Ο ανελκυστήρας 2, τοποθετημένος ανάμεσα στις αποθήκες για τεχνική χρήση. Ο ανελκυστήρας 3 για χρήση των διαμερισμάτων. Ο ανελκυστήρας 4 για χρήση των γραφείων.

Πηγή : http://woronowicz.blogspot.com/