Το υπάρχον κτίσμα είναι μία διώροφη πέτρινη παραδοσιακή κατοικία με πατάρι που αποτελεί δείγμα πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, με τον διώροφο πέτρινο όγκο και τα «σαχνισιά». Η κατασκευή του κτιρίου είναι πέτρινη με «ξυλοδεσιές» ενώ η κατασκευή του νότιου τμήματος του τελευταίου ορόφου είναι ελαφριά με «τσατμάδες». Η επικάλυψη της στέγης είναι από πλάκα Πηλίου.

Για να έχει την επαρκή απόσταση από το υπάρχον κτίσμα (για λόγους λειτουργικούς αλλά και αρχιτεκτονικούς) και να δημιουργεί τον δικό του αύλιο χώρο, το νέο κτίριο χτίζεται στην ανατολική πλευρά του οικοπέδου, αφήνοντας νότια και δυτικά την πισίνα να αναπτυχθεί.

Το παλιό Αρχοντικό / πέτρες κατεδάφισης, παλιά μάρμαρα, ξύλα, έπιπλα και φυσικά κονιάματα, με τις επεξεργασμένες λεπτομέρειες τους, αποτελούν τα επιμέρους υλικά που συνθέτουν το συνολικό αρμονικό αποτέλεσμα.