Η κύρια είσοδος παρουσιάζει μια αλληλεπίδραση υλικών, όπου η συμπαγής μάζα του γκρί μαρμάρου, αμβλύνεται από την παρουσία φυσικού σκούρου ξύλου.

Για να δημιουργήσει την προσωπική του ταυτότητα, το “Cheker Box” έχει σχεδιαστεί με μή στατική πρόσοψη. Τα ρυθμιζόμενα ξύλινα προπετάσματα είναι υποδιαιρεμένα σε δικτυωτά τμήματα, άλλα σταθερά και άλλα φορητά, για εύκολη μετακίνηση.

Η εξωτερική παράθεση υλικών, συνεχίζεται και στο εσωτερικό του κτιρίου, όπου κυριαρχούν το μάρμαρο και το ξύλο.

Το κτίριο έχει σχεδιαστεί με δομή “stacked block”. Αποτελείται από ποικίλως μετατοπισμένους “αέρινους” όγκους ενώ η αισθητική εμφάνιση που επιτυγχάνεται χαρκτηρίζεται ώς “βαριάς υλοποίησης”

Η πρόθεση των αρχιτεκτόνων ήταν να χρησιμοπιήσουν μετατοπισμένους όγκους προκειμένου να δημιουργήσουν ένα εκφραστικό κτίριο, το οποίο εμφανίζεται διαφορετικό από κάθε γωνία.

Το κτίριο αποτελείται από τρείς ευδιάκριτες ενότητες, καθεμια κατασκευασμένη από ξεχωριστά υλικά προκειμένου να έχουν τον δικό τους χαρακτήρα.

Οι κατώτεροι όροφοι είναι διάφανοι επιτρέποντας στο φυσικό φώς να δυεισδύει βαθειά στον πυρήνα του κτιρίου. Σε αντίθεση οι υψηλότεροι όροφοι είναι ντυμένοι μέσα σε μια βαριά φυσική πέτρα, τονισμένοι από ποικιλία ανοιγμάτων διαφορετικού σχηματισμού.

Τα κατώτερα και υψηλότερα τμήματα συνδέονται απο μια τρίτη ζώνη ντυμένη σε ένα καλούπι από διάφανο και τυπωμένο τζάμι, συνδιασμένο με αλουμινένια πάνελς, με τον στόχο να φορμάρει μια ανεπαίσθητη σύνδεση μεταξύ των άνω και κάτω ορόφων.

Οι τρείς όροφοι του κτιρίου επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω μιας εξωτερικής ελικοειδούς σκάλας και ράμπας η οποία “τρέχει” περιμετρικά του κτίριου.

Το νέο κτίριο περιλαμβάνει έναν μεταβαλλόμενο εκθεσιακό χώρο, αποθήκη, χώρο επαγγελματικών συναντήσεων, γραφεία και ένα αίθριο στον τελευταίο όροφο, το οποίο παρέχει μαγευτικές εικόνες της πόλης. Είναι σχεδιασμένο για να παρουσιάζει διάφορες μορφές τέχνης όπως video installations και γλυπτά μεγάλης κλίμακας, ενώ μπορεί να φιλοξενίσει και διεθνείς δημοπρασίες τέχνης. Επιπροσθέτως έχει την δυνατότητα να γίνει διαθέσιμο ώς πολυχώρος για δημόσιες ή ιδιωτικές εκδηλώσεις, κάτι το οποίο μπορεί ενισχύσει την φήμη του.

Το κτίριο, το οποίο διαθέτει πολλές οικολογικές εφαρμογές, επιτυγχάνει την ιδιαιτερότητά του χάρη στο οβάλ σχήμα του και στα χαρακτηριστικα πτερύγια ανοδιομένου αλουμινίου που το περιβάλλουν.

Το μουσείο είναι το πρώτο αρχιτεκτονικό project αυτής της κλίμακας για τον Ισραηλινικής καταγωγής Ron Arad.

Κατασκευασμένο από πέντε πολυκαμπείς ταινίες COR-TEN(πολυκαιρισμένος χάλυβας) ποικίλων αποχρώσεων, η συνόλικη αποστολή αποστολή του μουσείου είναι να εξερευνίσει την απήχηση του design και της σχέσης του με τους αστικούς χώρους και την καθημερινή ζωή. Το νέο μουσείο θα συνδεθεί με την mediatheque της πόλης, ένα πολιτιστικό κέντρο το οποίο περιλαμβάνει το εθνικό μουσείο cartoon, ένα θέατρο με δικές του παραγωγές, ταινιοθήκη και δημόσια βιβλιοθήκη. Το έργο ανατέθηκε από τον δήμαρχο της πόλης κο Motti Sasson και την διευθύνουσα σύμβουλο κα Hana Hertsman, οι οποίοι κάλεσαν τον Ron Arad να δημιουργήσει το σπουδαίο αυτό κτίριο. Οι Ron Arad architects ανέλαβαν το έργο από το πρωταρχικό στάδιο του σχεδιασμού μέχρι και την τελική του ολοκλήρωση.

“Η Holon, είναι μια πόλη η οποία επανατοποθετείτε πολιτιστικά, με φιλόδοξα σχέδια τα οποία επενδύουν πολλά στον πολιτισμό. Το concept αυτού του μουσείου κάτω από τον ήλιο της μέσης ανατολής είναι μόνο μια τέτοια περίπτωση. Η πόλη ήταν αρκετά γενναία να δώσει στους Ron Arad architects την σχεδιαστική αποστολή και ελπίζω ότι έγινε αποδεκτό από την κοινωνία και το κοινό” – Ron Arad

Το σχέδιο του Ron Arad για το μουσείο, καταδεικνύει μια γλυπτική προσέγγιση, συνδιάζοντας αθωότητα και παιχνιδιάρικη λειτουργική με design υψηλής αισθητικής. Σε αναφορά για την προσέγγισή του ο αρχιτέκτονας είπε: “Κάθε έργο είναι μοναδικό. Το κάθε ένα απαιτεί την δική του ανταπόκριση. Όταν αρχίσαμε να δουλεύουμε το μουσείο design της Holon, ήταν σάν ένας λευκός καμβάς, τα πράγματα αναπτύχθηκαν και μορφοποιήθηκε μια κατεύθυνση. Δημιουργήσαμε μια ιεραρχία εξωτερικών χώρων ουτως ώστε να βαδίζεις κάτω από το κτίριο σε μία ημικαλυμμένη αυλή, όπου θα έχεις την δυνατότητα επιλογής μιας κλιματιζόμενης διαδρομής ή μιας εκτεθημένης στις καιρικές συνθήκες. Το κέλυφος του κτιρίου δεν είναι μόνο ένας ελκυστικός χώρος, είναι επίσης και μια κατασκευή.”

Το μουσείο αποτελείτε από δύο κύριες γκαλλερύ, ορισμένες εναλακτικές εκθέσεις και εκπαιδευτικούς χώρους. Η πάνω γκαλλερύ(επιφάνειας 500τ.μ.) τιμά την αφθονία του φυσικού φωτώς στο Ισραήλ και τα χαρισματα που μπορεί να προσδώσει σε ένα τρισδιάστατο αντικείμενο, καθώς επιτρέπει την επιμελειτιακή ευελιξία μέσα από ρυθμιζόμενα φωτιστικά επίπεδα. Η μικρότερη κάτω γκαλλερύ(επιφάνειας 250τ.μ.) διαθέτει μεγαλύτερο ύψος εσωτερικά, αλλά προσφέρει μια πιό οικία, προσωπική σχέση ανάμεσα στον επισκέπτη και στα εκθέματα.

Πηγή : designboom

Σχεδιασμένο από τους GAD architects, το κέντρο προστάτευσε το υπάρχον ιστορικό κέλυφος του κτιρίου αλλά αφαιρέθηκε όλο το εσωτερικό του κτιρίου.

Στην θέση του παλαιού εσωτερικού του κτιρίου, οι αρχιτέκτονες δημιούργησαν –σε αντίθεση με το εξωτερικό- ένα μοντέρνο “κουτί” με σκελετό από ατσάλι.

Το ισόγειο συνδέεται οπτικά με τον δρόμο μέσω μεγάλων γυάλινων παραθύρων, που θυμίζουν την βιτρίνα του παλιού καταστήματος.

Τέλος μια πρόσθετη ξύλινη αναβαθμίδα στον έβδομο όροφο του κέντρου επανασυνδέει τον χρήστη με την περιοχή, προβάλοντας εικόνες της Κωνσταντινούπολης και του Βοσπόρου.

Πηγή : arplus

Το Kwint αναφέρεται στα πέντε αψιδωτά παράθυρα του εστιατορίου. Το εστιατόριο περιβάλλεται από κρύσταλλα ειδικών διαστάσεων, σχεδιασμένα για να δένουν αρμονικά με την υπάρχουσα βαριά αρχιτεκτονική του κτιρίου, δημιουργώντας μια ισχυρή σύνδεση μεταξύ ιστορίας και μοντερνισμού. Αυτή η μεταβατική λύση επιτρέπει στο φυσικό φώς να εισέρχετε στον χώρο και προσφέρει μαγευτικές εικόνες της πόλης.

Στο εσωτερικό κυριαρχεί το 30 μέτρων γλυπτό που ξεδιπλώνεται στην οροφή. Η παλέτα των θερμών φυσικών χρωμάτων που έχει χρησιμοποιηθεί, εναρμονίζεται πλήρως με την φυσική πέτρα του ιστορικού κτιρίου. Το σχήμα του γλυπτού τονίζει την οριζοντιότητα του χώρου καθώς το φώς ανκλά σε αυτό και γδέρνει τους τοίχους χωρίζοντας τον χώρο και δημιουργώντας μια οικεία, μαγική εμπειρία που είναι φωτεινή και αναζωογονιτική.

Ένας μακρύς θυσανοτός τοίχος προσθέτει μία νέα υφή, θερμότητα και μια φρέσκια όψη στο κατακόρυφο χώρισμα. Το θυσανοτό νεύμα προσθέτει πολυτέλεια καθώς και μια παιχνιδιάρικη ακολουθεία καθώς δεν τερματίζει κάπου. Το παιχνίδισμα της υφής δημιουργεί μια αρμονία στο χώρο καθώς αποκτά κίνηση και εστιάζει σε αυτό περισσότερο από την χρωματική παλέτα. Ακόμα και τα έπιπλα έχουν δημιουργηθεί επιδέξια για να αποτελλούν πλεονέκτημα στο σχεδιαστικό concept.

Ελεύθερη απόδοση από το κείμενο του Ricardo Hernandez για το Yatzer
Φωτογραφίες Yatzer

Ονομαζόμενο Fujitsubo (μεταφράζεται αγριόχηνα), αυτό το μικρό δείγμα αρχιτεκτονικής,είναι σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες μια πειραματική έκφραση παραποίησης και έκθεσης του φωτώς και της ώρας.

Το κτίριο διαθέτει τρία ανοίγματα φεγγιτών τα οποία παρέχουν φυσικό φώς στο εσωτερικότου ινστιτούτου.
Στο εσωτερικό του κτιρίου το φυσικό φώς από τους φεγγίτες, διοχετεύεται από τον όροφο στο ισόγειο μέσω των γυάλινων ανοιγμάτων που υπάρχουν στο δάπεδο του ορόφου.

Τα φύλλα χαλκού που περιβάλλουν την οροφή και τους τοίχους του κτιρίου, έχουν χρησιμοποιηθεί σαν μέσο έκφρασης του χρόνου που περνά καθώς γερνά και υποβαθμίζεται.

Πηγή : arplus

2.500τ.μ. μετατράπηκαν στον εκθεσιακό χώρο “Halle am Wasser”, προσφέροντας ευπροσάρμοστα τμήματα για έξι γκαλερύ. Όλοι οι εσωτερικοί χώροι σχεδιάστηκαν σαν λευκοί κύβοι, παρέχοντας μια άψογη σκηνή για την τέχνη. Μία επικάλυψη από ημιδιάφανο ύφασμα αγκαλιάζει το παλιό κτίριο, ανακλώντας έμεσα το φυσικό φώς στους εκθεσιακούς χώρους και επιτρέπει τον φυσικό εξαερισμό. Η εμφάνισή του σαν ένα λευκό κρυστάλινο αντικείμενο, επιδρά σαν σημείο αναγνώρισης για το Art Campus.

Με όριο στο 1.5εκ. ευρώ για το budget του Art Campus, ο εκθεσιακός χώρος και το κύριο project για μεσοπρόθεσμη χρήση έγινε πραγματικότητα. Ο σχεδιασμός στόχευσε στο να δώσει χώρο για καλλιτέχνες να επενδύσουν σε δημιουργικό περιεχόμενο αντί των υψηλών ενοικίων. Η προσέγγιση των Pott Architects είναι ενδιαφέρουσα καθώς η σχεδιαστική διαδικασία μοιάζει το ίδιο σημαντική με το τελικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους: “Ο Ingo Pott βλέπει την αρχιτεκτονική σαν κάτι παραπάνω από ένα απλό κτίριο. Η αρχιτεκτονική είναι ένας διάλογος, μια διδικασία η οποία περιλαμβάνει την ακοή, τη συναλλάγη και τις νέες ιδέες. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των Pott Architects είναι το κουράγιο να πειραματίζεσαι, η βαθιά γνώση των παραλλαγών και ο άκρατος ενθουσιασμός, αναμεμειγμένα όλα μαζί σε μια δυναμική διαδικασία ανακάλυψης. Κάθε αρχιτεκτονική είναι το αποτέλεσμα μιας ανοικτής διαδικασίας η οποία δουλεύεται σε κοινή έρευνα για την ιδανική αρχιτεκτονική λύση.”

Πηγή : Yatzer

Ένας τοίχος ύψους 5 1/2 αποτελούμενος από φιάλες κρασιών ακριβώς απέναντι από την είσοδο εξυπηρετεί την διαδικασία της δοκιμασίας του κρασιού ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως ένας κομψός αποθηκευτικός χώρος. Η ψευδοροφή έξυπνα καλύπτει έναν υπερμεγέθη μηχανισμό που θα ήταν εξαιρετικά ακριβό να αποσυρναμολογηθεί. Ένα μινιμαλιστικό τζάκι απέναντι από το bar δίνει την απαιτούμενη ζεστασιά στον χώρο. Φωτεινά σφαιρικά φωτιστικά φωτίζουν το bar και το τζάκι, τραβώντας παράλληλα την προσοχή των περαστικών.

Το Bar και η γενικότερη επίπλωση είναι ειδικά σχεδιασμένη από κόντρα πλακέ (plywood) και ατσάλι. Οι αρχιτέκτονες επίσης σχεδίασαν και τα τραπεζοκαθίσματα από το ίδιο υλικό και για διαφορετικές χρήσεις από παραδοσιακό bar και café μέχρι μοντέρνο lounge. Τα χρώματα των χρωματισμός των τοίχων που επιλέχθηκε από τον πελάτη κυμαίνονται από ένα φωτεινό κόκκινο σε ένα βαθύ βουργουνδίας και γκρι κάρβουνου. Το προυπάρχον τσιμεντένιο πάτωμα αφέθηκαν εκτεθειμένα και γυαλίστηκαν. Μια μικρλη κουζίνα προετοιμασίας και καινούριες τουαλέτες προστέθηκαν πίσω από το bar.

πηγή: bcj.com

Πηγή : the architectural review