• καθιστικό
• χώροι εργασίας με σχεδιαστήριο και καθίσματα
• στέγαστρα
• επιφάνειες για εκθέσεις αναρτήσεις αφισών ή εργασιών
• ράφια εσοχές για έντυπα
• στηρίγματα για ποδήλατα

Το κομμάτι (ζώνη Α) είναι μια διαμόρφωση που περιλαμβάνει καθιστικό και η οποία κινείται γύρω από ένα από τα δέντρα, καθώς και μια κάθετη επιφάνεια για ανάρτηση αφισών. Η μεσαία ζώνη (ζώνη Β)είναι συνδετική και θα μπορούσε να έχει κάποια σταντ για ποδήλατα, και είναι το πιο χαμηλό στοιχείο της κατασκευής. Τέλος η απόληξη της κατασκευής (ζώνη Γ) αποτελείται από πάγκο εργασίας και καθίσματα με στέγαστρο κατάλληλου προσανατολισμού, και είναι το πιο «ιδιωτικό» τμήμα.

Βαρδουλάκη Παυλίνα, Βασιλάκη Πηνελόπη, Βερτεούρη Αναστασία, Γαλακτίου Κατερίνα, Μάρτσετις Ντραγκάνα, Υφαντή Ελενα και Χαζάπη Άννα. Επτά νέες κοπέλες που αγαπάνε το design. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας? Σε ποιές άλλες δραστηριότητες επεκτείνετε αυτή?

Φοιτούμε και οι 7 κοπέλες στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (εκτός από την Βαρδουλάκη Παυλίνα, η οποία ήρθε στη σχολή μας με το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Erasmus από το πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής Σόφιας, University of Architecture, Civil Engineering and Geodesy (UACEG), Sofia). Γνωριζόμαστε από τα πρώτα έτη των σπουδών,αλλά η συνεργασία προέκυψε μέσα από μια εργασία της σχολής μας, κατά την οποία οι καθηγητές μας μας προέτρεψαν να ενωθούμε σε μια ομάδα. Το θέμα της εργασίας μας είχε σχεδόν τις ίδιες απαιτήσεις με εκείνες του διαγωνισμού Future Bench, και έτσι αποφασίσαμε να λάβουμε μέρος. Έκτοτε αποτελούμε μια παρέα, συχνά βοηθάμε η μια την άλλη σε άλλες εργασίες της σχολής, ενώ τον τελευταίο καιρό βρισκόμαστε αρκετά συχνότερα για να συζητήσουμε θέματα που αφορούν στην υλοποίηση του «Αστικού Χρωμοσώματος».

Η πρότασή σας «Αστικό χρωμόσωμα», κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διεθνή διαγωνισμό του δήμου Αθηνών AthensBenchMark για το παγκάκι του μέλλοντος. Θα θέλαμε να σας συγχαρούμε και να μάθουμε ποιά ήταν η πηγή έμπνευσης που οδήγησε στην πρόταση που ξεχώρησε?

Ως σπουδάστριες Αρχιτεκτονικής, ερχόμαστε πολλές φορές αντιμέτωπες με θέματα διαμόρφωσης υπαίθριων δημόσιων χώρων. Παρατηρήσαμε τις κινήσεις των ανθρώπων σε τέτοιους χώρους και είδαμε πως οι ανάγκες ποικίλουν. Ουσιαστικά δεν είχαμε ως στόχο να σχεδιάσουμε το παγκάκι του μέλλοντος αλλά λάβαμε υπόψη μας τις ανάγκες που θα θέλαμε να εξυπηρετούν τα σημερινά παγκάκια της Αθήνας. Πιο συγκεκριμένα θα θέλαμε ο υπάρχων εξοπλισμός των υπαίθριων χώρων της πόλης να επιτρέπει στον κόσμο να τον χρησιμοποιήσει, να μείνει σε αυτόν όσο θα ήθελε. Οι ανάγκες αυτές λοιπόν ξεκινάνε από το να υπάρχει ένας μικρός χώρος για ξεκούραση, να σταθεί κάποιος σε ένα σκιερό μέρος να διαβάσει ένα βιβλίο, να ακουμπήσει τα πράγματά του, μέχρι και να σταθμεύσει για λίγο το ποδήλατό του και να ενημερωθεί (από ανταρτημένες πινακίδες πιθανόν) για πολιτιστικά δρώμενα που συμβαίνουν στο δήμο. Οπότε καταλήξαμε σε μια οργανική δομή, που θα περιελάμβανε όλες τις παραπάνω χρήσεις και θα μπορούσε να αποτελεί στοιχείο διαμόρφωσης ενός μεγάλου πλατώματος.

Ποιά χαρακτηριστικά του «Αστικού χρωμοσώματος» θεωρείτε ως τα πιό δυναμικά του? Αυτά τα οποία το έκαναν να ξεχωρίσει έναντι των άλλων προτάσεων?

Βασικό χαρακτηριστικό του δικού μας παγκακίου, είναι η ποικιλία χρήσεων που μπορεί να συνδυάσει. Πρόκειται για μια μορφή που στέκεται αυτόνομη στο χώρο και προσεγγίζεται περιμετρικά από όλες τις πλευρές. Η σύνθεση είναι διαιρεμένη σε 2 κύριες λειτουργικές ενότητες: το χώρο καθιστικού με την πλάτη που είναι καταλλήλως σχεδιασμένη για ανάρτηση ανακοινώσεων και το τμήμα με τον πάγκο και τα καθίσματα. Ένα ενδιάμεσο τμήμα, που αποτελεί τον κόμβο των 2 προηγούμενων χρήσεων, ειναι έτσι διαμορφωμένο ώστε να αποτελεί θέσεις φύλαξης ποδηλάτων (ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής του παγκακιού). Κάθεμια λειτουργική ενότητα μπορεί να αποτελέσει αυτόνομη μονάδα στο χώρο, οπότε η σύνθεση πολλών διαφορετικών σε συνδυασμό με τη φύτευση σε μια πλατεία μπορεί να δημιουργήσει «γειτονιές» που να καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες. Η φύτευση αποτέλεσε βασικό στοιχείο για το συνθετικό κομμάτι του «χρωμοσώματος». Οι καμπύλες μορφές στρέφονται γύρω από τα ελάχιστα δέντρα που υπάρχουν σε κάθε πλατεία, εκμεταλλευόμενες την σκίαση που αυτά προσφέρουν.

Τι γίνετε από έδω και στο εξής? Θα δούμε την πρότασή σας στους δρόμους της Αθήνας?

Ήδη ερχόμαστε σε επαφή με διάφορες κατασκευαστικές εταιρίες, ώστε να καταλήξουμε στον τρόπο με τον οποίο θα κατασκευάσουμε το Αστικό Χρωμόσωμα. Παράλληλα επεξεργαζόμαστε και τα τελικά σχέδια. Η υλοποίηση του «χρωμοσώματος» θα ξεκινήσει στο προσεχές μέλλον και θα τοποθετηθεί στην Κορεάτικη Αγορά (πλατεία στο τέρμα της οδού Ερμού), όπου υπάρχει μεγάλο πλάτωμα. Επειδή το παγκάκι μας είναι αρκετά μεγάλο (9.5 μέτρα περίπου) θα θέλαμε να τοποθετηθεί σε μία πλατεία που δεν είναι διαμορφωμένη έτσι ώστε να της δώσει ένα διαφορετικό χαρακτήρα και να την εμπλουτήσει λειτουργικά.
Τέλος, Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και εσάς για το ενδιαφέρον που δείξατε καθώς επίσης και τους καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου που μας παρείχαν όλες τις απαραίτητες γνώσεις ώστε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Η αρχιτεκτονική του αντικατοπτρίζει τη φιλοσοφία μιας διαφορετικής εκπαίδευσης, όπου ένα ανοικτό και φιλικό για τους μαθητές και δασκάλους περιβάλλον, αποτελεί το ίδιο εκπαιδευτικό εργαλείο, επηρεάζοντάς τους θετικά, κάθε μέρα.

Για τα παιδιά του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού, το σχολείο είναι η επέκταση της κατοικίας, γι’ αυτό τα σχολεία αυτά είναι ισόγεια, έχουν μικρή κλίμακα, σαν μια κατοικία με τα δωμάτιά της, το καθιστικό της, την κλειστή ιδιωτική αυλή της. Για τις ηλικίες 12 μέχρι 18, το σχολείο είναι μια μικρή κοινότητα, με ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους, μεγάλες αυλές και περιοχές κοινωνικότητας, μέσα και έξω από τα κτήρια. Η επαφή με το χώμα και με το πράσινο είναι ακόμη μια επιδίωξη, σε αντίθεση με ασφαλτοστρωμένες, γυμνές από πράσινο αυλές.

Η οργάνωση του σχολείου έγινε με καθαρότητα. Οι διαφορετικές ενότητες είναι αντιληπτές, και οι χώροι ομαδοποιούνται ανάλογα με την λειτουργία τους και την ηλικία των παιδιών που τους χρησιμοποιούν. Η Κεντρική Πλατεία είναι ο πολύτιμος κενός χώρος που χωρίζει αλλά και ενώνει τα επί μέρους κτήρια σε ένα σύνολο με συνοχή, δίνει αντιληπτικότητα στο χώρο και προσανατολίζει όλους προς αυτά, δίνοντας, σε συνδυασμό με τις πολλές οπτικές διαμπερότητες, όλη την εικόνα των κτηρίων και των ποικίλων υπαίθριων χώρων που τα περιβάλλουν.

Επιδιώχθηκε να έχουν οι μαθητές αίσθηση προσανατολισμού, αναγνωσιμότητα των παραστάσεων που προσλαμβάνουν, θέλοντας να τους εκπαιδεύσει στην αναγνώριση της αλήθειας και της ποικιλίας του αρχιτεκτονημένου περιβάλλοντος, σε αντίθεση με το άχρωμο και συχνά μη σχεδιασμένο περιβάλλον της πόλης. Αυτός είναι και ο λόγος που στη μορφολογία των όψεών του υπάρχει μια αρμονική ισορροπία των μπετονένιων στοιχείων, με τις χρωματιστές και τις γυάλινες επιφάνειες, σε διάφορους γλυπτικούς συνδυασμούς, προβάλλοντας τις δυνατότητες που δίνει η επεξεργασία ενός κτηρίου.

Όλα τα κτίρια και οι ξεχωριστές ασφαλείς και ήσυχες αυλές τους, είναι προσανατολισμένα στον Νότο, ενώ τα διώροφα κτίρια δημιουργούν ένα προστατευτικό τείχος προς τον Βορρά. Παρόμοιες απλές αρχές βιοκλιματικού σχεδιασμού, όπως η θέση και το μέγεθος των ανοιγμάτων, ο διαμπερής αερισμός, η δημιουργία μικροκλίματος με φυτεύσεις, η σκίαση το καλοκαίρι και η μέγιστη ηλιακή πρόσοδος το χειμώνα, η καλή θερμομόνωση κλπ., ενσωματώθηκαν στο Σχολείο αυτό από το σημείο μηδέν του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.