• καθιστικό
• χώροι εργασίας με σχεδιαστήριο και καθίσματα
• στέγαστρα
• επιφάνειες για εκθέσεις αναρτήσεις αφισών ή εργασιών
• ράφια εσοχές για έντυπα
• στηρίγματα για ποδήλατα

Το κομμάτι (ζώνη Α) είναι μια διαμόρφωση που περιλαμβάνει καθιστικό και η οποία κινείται γύρω από ένα από τα δέντρα, καθώς και μια κάθετη επιφάνεια για ανάρτηση αφισών. Η μεσαία ζώνη (ζώνη Β)είναι συνδετική και θα μπορούσε να έχει κάποια σταντ για ποδήλατα, και είναι το πιο χαμηλό στοιχείο της κατασκευής. Τέλος η απόληξη της κατασκευής (ζώνη Γ) αποτελείται από πάγκο εργασίας και καθίσματα με στέγαστρο κατάλληλου προσανατολισμού, και είναι το πιο «ιδιωτικό» τμήμα.

Βαρδουλάκη Παυλίνα, Βασιλάκη Πηνελόπη, Βερτεούρη Αναστασία, Γαλακτίου Κατερίνα, Μάρτσετις Ντραγκάνα, Υφαντή Ελενα και Χαζάπη Άννα. Επτά νέες κοπέλες που αγαπάνε το design. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας? Σε ποιές άλλες δραστηριότητες επεκτείνετε αυτή?

Φοιτούμε και οι 7 κοπέλες στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (εκτός από την Βαρδουλάκη Παυλίνα, η οποία ήρθε στη σχολή μας με το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Erasmus από το πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής Σόφιας, University of Architecture, Civil Engineering and Geodesy (UACEG), Sofia). Γνωριζόμαστε από τα πρώτα έτη των σπουδών,αλλά η συνεργασία προέκυψε μέσα από μια εργασία της σχολής μας, κατά την οποία οι καθηγητές μας μας προέτρεψαν να ενωθούμε σε μια ομάδα. Το θέμα της εργασίας μας είχε σχεδόν τις ίδιες απαιτήσεις με εκείνες του διαγωνισμού Future Bench, και έτσι αποφασίσαμε να λάβουμε μέρος. Έκτοτε αποτελούμε μια παρέα, συχνά βοηθάμε η μια την άλλη σε άλλες εργασίες της σχολής, ενώ τον τελευταίο καιρό βρισκόμαστε αρκετά συχνότερα για να συζητήσουμε θέματα που αφορούν στην υλοποίηση του «Αστικού Χρωμοσώματος».

Η πρότασή σας «Αστικό χρωμόσωμα», κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διεθνή διαγωνισμό του δήμου Αθηνών AthensBenchMark για το παγκάκι του μέλλοντος. Θα θέλαμε να σας συγχαρούμε και να μάθουμε ποιά ήταν η πηγή έμπνευσης που οδήγησε στην πρόταση που ξεχώρησε?

Ως σπουδάστριες Αρχιτεκτονικής, ερχόμαστε πολλές φορές αντιμέτωπες με θέματα διαμόρφωσης υπαίθριων δημόσιων χώρων. Παρατηρήσαμε τις κινήσεις των ανθρώπων σε τέτοιους χώρους και είδαμε πως οι ανάγκες ποικίλουν. Ουσιαστικά δεν είχαμε ως στόχο να σχεδιάσουμε το παγκάκι του μέλλοντος αλλά λάβαμε υπόψη μας τις ανάγκες που θα θέλαμε να εξυπηρετούν τα σημερινά παγκάκια της Αθήνας. Πιο συγκεκριμένα θα θέλαμε ο υπάρχων εξοπλισμός των υπαίθριων χώρων της πόλης να επιτρέπει στον κόσμο να τον χρησιμοποιήσει, να μείνει σε αυτόν όσο θα ήθελε. Οι ανάγκες αυτές λοιπόν ξεκινάνε από το να υπάρχει ένας μικρός χώρος για ξεκούραση, να σταθεί κάποιος σε ένα σκιερό μέρος να διαβάσει ένα βιβλίο, να ακουμπήσει τα πράγματά του, μέχρι και να σταθμεύσει για λίγο το ποδήλατό του και να ενημερωθεί (από ανταρτημένες πινακίδες πιθανόν) για πολιτιστικά δρώμενα που συμβαίνουν στο δήμο. Οπότε καταλήξαμε σε μια οργανική δομή, που θα περιελάμβανε όλες τις παραπάνω χρήσεις και θα μπορούσε να αποτελεί στοιχείο διαμόρφωσης ενός μεγάλου πλατώματος.

Ποιά χαρακτηριστικά του «Αστικού χρωμοσώματος» θεωρείτε ως τα πιό δυναμικά του? Αυτά τα οποία το έκαναν να ξεχωρίσει έναντι των άλλων προτάσεων?

Βασικό χαρακτηριστικό του δικού μας παγκακίου, είναι η ποικιλία χρήσεων που μπορεί να συνδυάσει. Πρόκειται για μια μορφή που στέκεται αυτόνομη στο χώρο και προσεγγίζεται περιμετρικά από όλες τις πλευρές. Η σύνθεση είναι διαιρεμένη σε 2 κύριες λειτουργικές ενότητες: το χώρο καθιστικού με την πλάτη που είναι καταλλήλως σχεδιασμένη για ανάρτηση ανακοινώσεων και το τμήμα με τον πάγκο και τα καθίσματα. Ένα ενδιάμεσο τμήμα, που αποτελεί τον κόμβο των 2 προηγούμενων χρήσεων, ειναι έτσι διαμορφωμένο ώστε να αποτελεί θέσεις φύλαξης ποδηλάτων (ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής του παγκακιού). Κάθεμια λειτουργική ενότητα μπορεί να αποτελέσει αυτόνομη μονάδα στο χώρο, οπότε η σύνθεση πολλών διαφορετικών σε συνδυασμό με τη φύτευση σε μια πλατεία μπορεί να δημιουργήσει «γειτονιές» που να καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες. Η φύτευση αποτέλεσε βασικό στοιχείο για το συνθετικό κομμάτι του «χρωμοσώματος». Οι καμπύλες μορφές στρέφονται γύρω από τα ελάχιστα δέντρα που υπάρχουν σε κάθε πλατεία, εκμεταλλευόμενες την σκίαση που αυτά προσφέρουν.

Τι γίνετε από έδω και στο εξής? Θα δούμε την πρότασή σας στους δρόμους της Αθήνας?

Ήδη ερχόμαστε σε επαφή με διάφορες κατασκευαστικές εταιρίες, ώστε να καταλήξουμε στον τρόπο με τον οποίο θα κατασκευάσουμε το Αστικό Χρωμόσωμα. Παράλληλα επεξεργαζόμαστε και τα τελικά σχέδια. Η υλοποίηση του «χρωμοσώματος» θα ξεκινήσει στο προσεχές μέλλον και θα τοποθετηθεί στην Κορεάτικη Αγορά (πλατεία στο τέρμα της οδού Ερμού), όπου υπάρχει μεγάλο πλάτωμα. Επειδή το παγκάκι μας είναι αρκετά μεγάλο (9.5 μέτρα περίπου) θα θέλαμε να τοποθετηθεί σε μία πλατεία που δεν είναι διαμορφωμένη έτσι ώστε να της δώσει ένα διαφορετικό χαρακτήρα και να την εμπλουτήσει λειτουργικά.
Τέλος, Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και εσάς για το ενδιαφέρον που δείξατε καθώς επίσης και τους καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου που μας παρείχαν όλες τις απαραίτητες γνώσεις ώστε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Η έντονη υψομετρική διαφορά και η χωροθέτηση του υπάρχοντος αρχοντικού ευνοεί τη νότια θέα προς τον Παγασητικό κόλπο από όλους τους εσωτερικούς αλλά και τους εξωτερικούς χώρους του ξενώνα.

Το υπάρχον κτίσμα είναι μία διώροφη πέτρινη παραδοσιακή κατοικία με πατάρι που αποτελεί δείγμα πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, με τον διώροφο πέτρινο όγκο και τα “σαχνισιά”. Η κατασκευή του κτιρίου είναι πέτρινη με “ξυλοδεσιές” ενώ η κατασκευή του νότιου τμήματος του τελευταίου ορόφου είναι ελαφριά με “τσατμάδες”. Η επικάλυψη της στέγης είναι από πλάκα Πηλίου. Η ανάγκη των ενιαίων κοινόχρηστων χώρων οδήγησε στην κατασκευή του πέτρινου παράσπιτου όπου υπάρχει το καθιστικό με την ξύλινη στέγη και το χώρο φαγητού στον κάτω όροφο, με πρόσβαση στην υπαίθρια βεράντα και στην πισίνα.

Το παλιό αρχοντικό ενώνεται υπόσκαφα με το νέο κτίριο και εκεί που συνυπάρχει ο βράχος με την πέτρα φιλοξενείται ο χώρος του ατμόλουτρου.

Πέτρες κατεδάφισης, παλιά μάρμαρα, ξύλα, έπιπλα και φυσικά κονιάματα, με τις επεξεργασμένες λεπτομέρειες τους, αποτελούν τα επιμέρους υλικά που συνθέτουν το συνολικό αρμονικό αποτέλεσμα.

Οι χρηστικές ανάγκες του χώρου, είναι η λειτουργεία πάγκου reception, ένα τραπέζι για δειγματισμό υφασμάτων, καθώς και stands για την προβολή των προϊόντων.

Στόχος μας ήταν η δημιουργία ενός μοντέρνου, λειτουργικού και σύγχρονου καταστήματος, το οποίο θα προσελκύει πελάτες και ταυτόχρονα θα τους διακρατεί. Για να επιτευχθεί αυτό, δημιουργήσαμε ένα σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στα σημεία πώλησης διαφορετικών προϊόντων (χαλια, υφάσματα, λευκά είδη) με την τοποθέτησή τους σε διαφορετικά επίπεδα, διατηρήσαμε μεγάλους διαδρόμους κυκλοφορίας και σχηματίσαμε μια κυκλική πορεία εντός του καταστήματος. Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο χώρος χωρίζεται σε τέσσερα διαφορετικά τμήματα, ένα για κάθε κατηγορία εμπορευμάτων και ένα για την φιλοξενία της reception καθιστόντας το κατάστημα εύχρηστο και λειτουργικό για τους χρήστες του.

Το έργο στην παρούσα φάση και μετά το πέρας της μελέτης, βρίσκεται στο στάδιο της μελέτης εφαρμογής, ενώ οι εργασίες ανακαίνισης αναμένεται να ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο του 2010.

Το συγκρότημα αποτελείται από τρεις βασικούς όγκους. Στο μεσαίο όγκο στο επίπεδο του ισογείου φιλοξενούνται οι κοινόχρηστες λειτουργίες της μονάδας και στους δύο περιφερειακούς τα διαμερίσματα.

Η όλη σύνθεση των όγκων δημιουργεί μια νότια εσωτερική αυλή και η μικρή κλίση του εδάφους επιτρέπει ο χώρος αυτός να είναι σε ένα επίπεδο με πλακόστρωτα τμήματα και τμήματα φύτευσης, εύκολα προσπελάσιμα από όλους και ειδικά από τα άτομα μειωμένης κινητικότητας βάση των προδιαγραφών του Ε.Ο.Τ.

Κάθε κτίριο λειτουργεί αυτόνομα με ανεξάρτητη είσοδο και κλιμακοστάσιο και η μονάδα αποτελείται από δέκα διαμερίσματα (studios).

Η επιστέγαση είναι με πλάκες Πηλίου. Οι σοβάδες πατητοί εναλλάσσονται σε τόνους της ώχρας και του κεραμάλευρου και προβάλλονται μέσα από τα πέτρινα τμήματα του ισογείου.

“Δημήτρης Φιλιππιτζής και συνεργάτες” είναι αρχιτεκτονικό γραφείο που παρέχει προσωπικές υπηρεσίες στον κάθε πελάτη από τη φάση της μελέτης μέχρι την ολοκλήρωση της κατασκευής στην περιοχή του Πηλίου και των Σποράδων.

Το γραφείο συνεργάζεται με έμπειρους ελεύθερους επαγγελματίες, διάφορων ειδικοτήτων ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε έργου. Τα εξειδικευμένα συνεργεία και οι τεχνίτες έχουν συνεργαστεί με το γραφείο σε διάφορες μελέτες, όπως δημόσια κτίρια και εξοχικές κατοικίες.

Ο Δημήτρης Φιλιππιτζής γεννήθηκε στο Βόλο το 1956. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο Ε.Μ.Π. (1974-1980) και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του, στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο το 1982 (U of T, Master’s of Architecture and Urban Design).

Από το 1985 έως το 1995 συμμετείχε ως ιδρυτικό μέλος στη “Σύνθεση Ο.Ε.” με σκοπό την ανάληψη μελετών Δημοσίων Έργων, με την οποία αποσπά διακρίσεις και βραβεία σε Πανελλήνιους Διαγωνισμούς, ενώ πολλά έργα της ομάδας υλοποιούνται.

Από το 1985 διατηρεί Αρχιτεκτονικό γραφείο στο Βόλο με κύριο αντικείμενο την μελέτη και την επίβλεψη ιδιωτικών έργων. Έργα του έχουν παρουσιασθεί σε αρχιτεκτονικά έντυπα και εκθέσεις.
Από το 2000 διδάσκει “Οικοδομική” και “Ειδική Σύνθεση” στο τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Το οπτικό κατάστημα χωρίζεται σε δύο επίπεδα, το ισόγειο που λειτουργεί ως χώρος πώλησης και ο όροφος που στεγάζει το τμήμα φακών επαφής, το εργαστήριο και τον χώρο αναμονής.

Η διαίρεση του ισόγειου χώρου σε δύο ζώνες –κυκλοφορίας και χώρου εξυπηρέτησης- γίνεται άμεσα αισθητή μέσω της αντίθεσης των υλικών.Η αδιαφάνεια και τα φυσικά νερά του ξύλου αντιπαρατίθενται στην διαφάνεια του plexiglas και την αντανάκλαση του καθρέφτη, θυμίζοντας αντίστοιχα την ίριδα και τον χιτώνα στην περιοχή του ματιού.

Λευκές λωρίδες από corian ξεδιπλώνονται από την οροφή, διαμορφώνοντας τους πάγκους εξυπηρέτησης στο επίπεδο του εδάφους.

Η ευρεία χρήση του καθρέφτη όχι μόνο δημιουργεί την εντύπωση του ατέρμονου βάθους, αλλά ταυτόχρονα αντανακλά την πλούσια βλάστηση του εξωτερικού χώρου.

Το PAPERCUT απαντά στην ανάγκη ενός face-lift του showroom “ Yeshop in House” του σχεδιαστή μόδας Γιώργου Ελευθεριάδη, στην περιοχή του Ψυρρή.

Η διατήρηση των υπάρχοντων επίπλων και αντικειμένων με μια επέμβαση στην χωροθέτηση και την χρήση τους, αναδεικνύει δύο νέες χειροποίητες κατασκευές στον χώρο, με κυρίαρχο υλικό κατασκευής το eco-friendly και 100% ανακυκλώσιμο χαρτί συσκευασίας, οντουλέ.

Στην προσπάθεια να ελευθερωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο έδαφος, τα ογκώδη έπιπλα αναρτήθηκαν στον νότιο τοίχο και μετατράπηκαν σε εκθετήρια, φωτιστικά και βοηθητικούς χώρους. Λωρίδες από οντουλέ χαρτόνι επενδύουν την ελεύθερη επιφάνεια του τοίχου, δίνοντας την εντύπωση ότι στηρίζουν τα αναρτώμενα βαριά έπιπλα.

Στην ανατολική πλευρά, η λογικής της διαστρωμάτωσης του χαρτονιού, οδηγεί σε μια νέα οργανική φόρμα, που εμπνευσμένη από τις καμπύλες του σώματος, ενσωματώνει τις φωτισμένες μονάδες έκθεσης, τον καθρέφτη και ένα κάθισμα σχηματιμένο από προεξοχές χαρτονιού. “Όπως το ανθρώπινο σώμα ντύνεται με αξεσουάρ, έτσι και η βιομορφική αυτή κατασκευή, διατρυπιέται από φωτισμένα κουτιά, που προβάλλουν τα αξεσουάρ του σχεδιαστή”.

Η αρχέγονη φύση του χαρτιού καθώς και η διαδικασία του σχεδιασμού και της κατασκευής, αντανακλούν τον τρόπο με τον οποίο ο σχεδιαστής μόδας χρησιμοποιεί το πατρόν στο σώμα του μοντέλου.

Για δύο εβδομάδες οι αρχιτέκτονες και ο φορητός εξοπλισμός του darch studio, μαζί με 14 εθελοντές, μεταφέρθηκαν στο showroom. 2000 σχέδια (οριζόντιες τομές των καμπύλων τμημάτων) εκτυπώθηκαν και ένα προς ένα χρησιμοποιήθηκαν ως patron για την χειροποίητη κοπή 1500 φύλλων χαρτιού συσκευασίας. Κάθε φύλλο τοποθετήθηκε στην προκαθορισμένη του θέση όπου και κολλήθηκε με το επόμενο ,ώσπου να ολοκληρωθεί η σύνθεση.

«Ευχαριστώ θερμά όλα τα παιδιά που εθελοντικά βοήθησαν στην εκτέλεση της κατασκευής».
Ελίνα Δρόσου

Αριθμοί

• 1500 φύλλα οντουλέ πάχους 5mm και διαστάσεων 110cm x 80cm.
• 50 kgr κόλλα ξύλου.
• 8 κοπίδια.
• 40 λεπίδες κοπιδιών.
• 2000 εκτυπώσεις σχεδίων-patron
• Αμέτρητες κοπές και κολλήσεις.

Αρχικά, στο οικόπεδο προϋπήρχαν τέσσερις ανεξάρτητες εξοχικές κατοικίες, στις οποίες απαιτήθηκαν προσθήκες και μεταβολές, προκειμένου να μετατραπούν σε ξενοδοχειακή μονάδα που να πληροί όλες τις σύγχρονες λειτουργικές προϋποθέσεις. Στο δεσμευτικό καμβά των τεσσάρων προϋπαρχουσών κατοικιών και στην απαίτηση για ενιαίο λειτουργικά και αισθητικά ξενοδοχειακό συγκρότημα δημιουργήθηκε μια νέα “γειτονιά” φιλοξενίας αφομοιώνοντας τα διαφορετικά κτίσματα.

Σε επίπεδο σύνθεσης, οι καμπύλοι πέτρινοι τοίχοι στο πρώτο επίπεδο δένουν τα συμβατικότερα, προϋπάρχοντα ορθογωνικά κτίρια, ενώ η πρωτογενής κατασκευαστική απλότητα και η ήπια μετάβαση από το εσωτερικό στο εξωτερικό, από το κτισμένο στη φύση, διαμορφώνουν μια άλλη σχέση με το τοπίο. Η είσοδος στο ξενοδοχείο γίνεται στη χαμηλότερη στάθμη του οικοπέδου, με αποτέλεσμα οι κοινόχρηστοι χώροι υποδοχής, το καθιστικό – bar και το εστιατόριο να έχουν απεριόριστη θέα προς το Βόλο και το Πήλιο (Μακρυνίτσα). Τα κτίρια ενώνονται υπόσκαφα ώστε να φιλοξενήσουν το χώρο του spa, την εσωτερική πισίνα, το γυμναστήριο, τα αποδυτήρια και τους υπόλοιπους βοηθητικούς χώρους. Στα ανώτερα επίπεδα των κτιρίων στεγάζονται τα υπνοδωμάτια.

Τα υφιστάμενα κτίρια και οι προσθήκες είναι κατασκευασμένα από φέροντα σκελετό οπλισμένου σκυροδέματος, με εξαίρεση το νέο όγκο όπου στεγάζονται οι κοινόχρηστες λειτουργίες, ο οποίος είναι εξ ολοκλήρου πέτρινος με ξύλινη αυτοφερόμενη στέγη εμφανή εσωτερικά. Τα τμήματα που προστέθηκαν έχουν επενδυθεί με πέτρα αρμολογημένη με κουρασάνι, έτσι ώστε να διασπαστεί ο όγκος και να είναι διακριτές οι προσθήκες. Οι στέγες επικαλύπτονται με πλάκες Πηλίου, τα κουφώματα είναι ξύλινα και τα επιχρίσματα έχουν τελική στρώση από ειδικό έγχρωμο κονίαμα. Ολόσωμα μάρμαρα χρησιμοποιούνται στις ποδιές των ανοιγμάτων και στα στηθαία των υπαίθριων χώρων. Τα φυσικά υλικά, η πέτρα, το μάρμαρο και το ξύλο χρησιμοποιούνται στο σύνολο του συγκροτήματος, δημιουργώντας ένα φιλόξενο χώρο που συνδιαλέγεται με το τοπίο αρμονικά, συνδυάζοντας έντεχνα παραδοσιακά στοιχεία με νέες τεχνολογίες.

Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική δανείζει στη σύγχρονη ζωή, τους “συμβολισμούς” της και την βαρύτητα της “διαχρονικής της ύπαρξης”. Ρευστές εσωτερικές στοές συνδέουν τα υπάρχοντα κτίσματα δημιουργώντας ένα ιδανικό εικαστικό φόντο, περάσματα που αναδεικνύουν την πλαστικότητα του χώρου, αγγίζοντας την κλίμακα του “οικείου”.

Μια ξενοδοχειακή μονάδα υψηλών προδιαγραφών, εξοπλισμένη με τεχνολογική υποδομή και υποστήριξη αερισμού, φωτισμού και ηχομόνωσης για την απόλυτη “άνεση” φιλοξενίας. Ένα σύγχρονο ξενοδοχειακό συγκρότημα, μάρτυρας της αισθητικής “συνενοχής” όλων των καλών τεχνών και της πνευματικής “συμμετοχής” όλων των τεχνιτών. Μια πρόκληση για μια νέα “χωρική” εμπειρία που σημειακά εμπλουτίζεται με επιτηδευμένες γλυπτικές μορφές καθώς και με μια σειρά από έργα σύγχρονων εικαστικών.

Το κτιριολογικο προγραμμα, εκτος τις λειτουργικες αναγκες, απαιτουσε και έναν ιδιαιτερο αρχιτεκτονικο σχεδιασμο, που να προβαλει την δυναμικη εισοδο της εταιρειας σε μια νεα αγορα. Την ιδια περιοδο, αλλαζει το λογοτυπο της εταιρειας, δημιουργωντας νεες απαιτησεις για τον εμπορικο σχεδιασμο των καταστηματων, και ιδιατερως του κεντρικου εξ αυτων.

Ενας κυλινδρος που παραπεμπει στο νέο σημα-λογοτυπο, διαμετρου 5,20 m με μεταβαλομενη – αναλογα με το επιπεδο – οψη, διατρεχει ολο το υψος του καταστηματος, αναλαμβανοντας ως βασικο συνθετικο στοιχειο τις κυριες λετουργιες, πριν διαλυθει στην οροφη του κτιριου, οριζοντας ενα σημειο στον αστικο ιστο. Κλειστος στο Υπογειο, αποτελει σημειο εκπομπης ραδιοφωνικων προγραμματων με συμμετοχη κοινου, ενώ ο υπολοιπος χωρος είναι διαμορφωμενος με θεσεις επαφης με το διαδικτυο. Στο ισογειο, ο κυλινδρος διαλυεται σχηματιζοντας βιτρινες και ραφια εκθεσης προιοντων και πακετων συνδεσης, με φοντο τον παγκο εξυπηρετησης πελατων και το ιδιωτικο γραφειο του υπευθυνου. Τελος στον οροφο αποτελει την αιθουσα συνεδριασεων του διευθυντη της εταιρειας διπλα στο προσωπικο του γραφειο και την γραμματεα.

Το καταστημα – κτιριο εχει αντιμετωπιστει με την λογικη ενός μεταβαλομενου ρευστου φλοιου που περιβαλει οριζοντας τους ιδιωτικους χωρους και λειτουργιες, αναδεικνυοντας ταυτοχρονα τον κεντρικο αξονα του κυλινδρου που προβαλει τον δημοσιο χαρακτηρα ενός εμπορικου καταστηματος.

Τα διαμερισματα [εμβαδου περιπου 50 m2], με ανεξαρτητη εισοδο το καθενα, συνθετουν διωροφα κτισματα με την χαρακτηριστικη αρχιτεκτονικη του Πηλιου, και συγκροτουν έναν μικρο οικισμο,   πληρως ενταγμενο με τις διαμορφωσεις του στο περιβαλλον. Το τριωροφο κτισμα στο κεντρο, αναλαμβανει τον ρολο της εισοδου και χωρου υποδοχης – reception του συγκροτηματος, καθως μοιραζει τις κινησεις στο συνεδριακο κεντρο – αιθουσα πολλαπλων εμβαδου 200 m2, το δωμα του οποιου αποτελει τον υπαιθριο χωρο εκτονωσης του εστιατοριου και café, με την απεραντη θεα στο Αιγαιο. Σε αμεση σχεση με την ‘’βεραντα’’ και μεχρι την αιθουσα bar, παιχνιδιων [playroom] και αποδυτηριων, βρισκεται η πισινα με υπαιθριο χωρο περιμετρικα σε διαφορετικα επιπεδα.

Το ιδαιτερα απαιτητικο κτιριολογικο προγραμμα, καθως και η εντονη κλιση του οικοπεδου, οδηγησαν στον επιμερους διαχωρισμο κτισματων και λειτουργιων, η υπαιθρια επικοινωνια και διαβιωση των οποιων, αποτελεσε βασικη συνθετικη αρχη, σε συνδυασμο με την κατανομη των κτιριακων ογκων και την μεταξυ τους αρμονικη σχεση. Η συνολικη διαμορφωση του περιβαλοντος χωρου, σε διαρκη σχεση με τις εσωτερικες λειτουργιες, προσαρμοστηκε ηπια στην εντονο πρανες του  φυσικου εδαφους, καθως σημαντικα τμηματα των αυξημενων σε μεγεθος απαιτησεων καποιων χωρων υποβαθμιστηκαν σημαντικα, ώστε το τελικο αποτελεσμα, να διατηρει τις αναλογιες και την κλιμακα ενός παραδοσιακου συνολου.

Τα επιμερους τμηματα που οργανωνουν την εταιρεια εχουν τοποθετηθει σε διαφορετικα επιπεδα του κορμου του κτιριου, με βαση το μεγεθος και την εσωτερικη συνεργασια, ενώ στο υπογειο βρισκεται η κεντρικη αιθουσα συνεδριασεων με τους χωρους εξυπηρετησης. Σκοπος ηταν η δημιουργια χωρων με ιδιαιτερα δημιουργικη διαθεση, στοιχεια εκπληξης, αλλα ταυτοχρονα λιτου στις χαραξεις. Εγχρωμα διαφανη κρυσταλλα οριζουν – απομονωνουν και εναλλασουν αρμονικα κλειστους και ανοικτους γραφειακους χωρους. Στον τελευταιο οροφο, τα συμπαγη χωρισματα και οι  ξυλινες επενδυσεις διαμορφωνουν τους πιο ιδιωτικους χωρους διοικησης.

Η εσωτερικη δομη της εταιρειας αντανακλαται και στις οψεις του κτιριου που λογω των εισχωρησεων, του στεγαστρου στο Ισογειο, αλλα και των πανελ από πηχακια αλουμινιου, λειτουργουν ως φιλτρα αερισμου και σκιασμου προστατευοντας τους γραφειακους χωρους από την εντονη ηλιοφανεια. Ετσι ο κτιριακος ογκος, περιγραφεται με σαφηνεια από τις δυο κατακορυφες επιφανειες, δημιουργωντας μια απλη και δυναμικη σχεση με τον βασικο του κορμο, ενω ταυτοχρονα προβαλει την φιλοσοφια μιας συγχρονης διαφημιστικης εταιρειας.